Azerbaycan milli takımında iki yüzden fazla başarıya imza atmış 26 yaşındaki Oksana Parkhomenko, Azerbaycan voleybolu için çok önemli bir oyuncu. Rus devi Dinamo Moskova için oynayan olan Oksana, Azerbaycan’ın önde gelen star oyuncularından biri.

Oksana, en baştan başlayalım. Seni voleybola iten neydi?
Dürüst olmak gerekirse voleybol benim öncelikli seçimim değildi. Başlarda kız kardeşimle ikimiz atletizm yapıyorduk. Bir gün uzak bir akrabamız arayıp annemize voleybol oynamak isteyip istemediğimizi sordu. Annem de voleybol geçmişine sahip olduğundan, istesek de istemesek de bizi denememiz için zorladı.

Neden pasör olmayı seçtin?
Tam olarak ben seçmedim. Bir gün antrenörüm beni kenara çekip ona ellerimi göstermemi istedi. Gösterdiğimde ise uzun parmaklarım olduğunu ve bundan böyle pasörlük yapacağımı söyledi. Tabi ki çok mutlu olmamıştım çünkü smaç vurmak bana çok daha eğlenceli geliyordu.

Sana göre bir voleybol oyuncusunda olması gereken en önemli özellikler nelerdir?
Bence bir voleybol oyuncusu saldırgan olup aynı zamanda soğukkanlılığını koruyabilmeli. Çünkü saldırganlığınızın üstün gelmesine bir kere izin verdiğinizde kolayca kontrolünüzü yitirip hatalar yapabiliyorsunuz.

Azerbaycan milli takımındaki ilk maçını hatırlıyor musun?
Evet hatırlıyorum. 14 yaşında acemi bir smaçördüm. Bir turnuva gerçekleştiriyorduk ve ana pasörümüzü kaybetmiştik. Baş antrenörümüz Faig Garayev bana inandı ve ilk altıya soktu. Cesurca savaştık ve turnuvada ikinciliği elde ettik. Kazanmayı inanılmaz derecede istemiştim fakat olmadı.

Shabovta, Hasanova ve diğerleri gibi büyük oyuncularla oynamak senin gibi genç bir oyuncu için zor olmadı mı?
Kesinlikle bir zorluk ve gözdağıydı. Büyük bir sorumluluk hissettim fakat takım arkadaşlarım her zaman bana yardımcı oldular.

Çok kısa bir zamanda kadroda yer almayı başarıp, uzun dönemli olarak yerini sabitledin. Bunu yapmayı nasıl başardın?
Her şeyden önce bugünkü yerime gelebilmek için çok sıkı ve uzun çalıştım. Ve tamamen dürüst olmak gerekirse eskiden takım içinde çok fazla rekabet yoktu. Şimdilerde bu rekabetin giderek arttığını görüyorum.

Takım arkadaşlarının arasında sen her zaman vatanseverliğinle tanındın. Azerbaycan sana ne anlam ifade ediyor?
Azerbaycan benim evim ve ülkemi çok seviyorum. Başka bir yerde doğmuş olsaydım bugün geldiğim yerde olabileceğimi sanmıyorum. Ülkeme ve antrenörlerime bugünkü oyunculuğumla ilgili çok şey borçluyum.

Azerbaycan, ülke olarak Inna Ryskal, Vera Lantratova ve diğerleri gibi birinci sınıf oyuncular yetiştirmesiyle ün kazanmış durumda. Fakat son zamanlarda dünya voleybolundaki bu pozisyonunu kaybediyor. Sence bunun nedeni nedir?
Bence bu kaçınılmaz bir süreç ve jenerasyonlar arasında yaşanması zorunlu. Deneyimli oyuncuların oynamayı bırakmasının ardından gelen yeni jenerasyon deneyimsiz ve genç olması nedeniyle çok uzun ve zor bir yolculuktan geçiyor. Bana göre eskiden bulunduğumuz pozisyona tekrar gelmek için sadece zaman gerekli. Bunun gerçekleşmesi için hepimiz çok çalışıyoruz.

Eski günlerde Azerbaycan, birçok ünlü oyuncusunu başka takımlara gönderdi. Victoria Ravva Fransa’ya, Nisa Guliyeva Türkiye’ye taşındı. Sence bu gibi oyuncular Azerbaycan’da kalmayı seçselerdi ne olurdu?
Dürüst olmak gerekirse ‘ya olsaydı’ senaryoları hakkında konuşmayı sevmiyorum. Ne olduysa oldu. Benim fikrime göre onlar gittiğinde Azerbaycan voleybolu ölmedi, her şeyin en hayırlısı olsun.

Herkesin bildiği üzere ciddi bir sakatlık geçirdin ve bu seni hala rahatsız ediyor. Eskisi kadar aktif olarak çok fazla risk almıyor musun?
Sakatlıklar, bir sporcunun hayatının parçasıdır. Bazen sakatlanırız fakat sonunda sahaya döneriz. Bu bizim için çok normal bir durum.

Fakat sakatlığın yüzünden smaç servis kullanmayı bıraktın…
Umarım bunu tekrar yapabilirim. Fakat sakatlığım nedeniyle eskisi gibi etkili yapamam.

Taismary Aguero, Katarzyna Skowronska gibi kariyerlerinde oynadıkları pozisyonları başarılı bir şekilde değiştirmiş oyuncular var. Sen de bunun gibi bir şey yapmayı düşündün mü?
Savunmada oynamayı seviyorum ama daha önce bunu düşünmedim bile. Kim bilir belki bir gün bunu değerlendirebilirim.

Sağ elini kullanıyorsun fakat aynı zamanda çok güçlü bir sol el tekniğin mevcut. Bunun için özel bir çalışma yaptın mı?
Ardından sakatlandım ve bir süre sadece sağ elimi kullanmak zorunda kaldım. Birkaç yıl sonra antrenörüm Aleksandr Chervyakov tekrar sol elimi kullanmayı öğrenmek zorunda olduğumu söyledi. Aslında idmanlarda ve normal hayatımda sağ elimi kullanmamı yasakladı! Ve inanın bana bu çok zahmetli oldu. Antrenmanlardan sonraya kalmak ve çalışmaya devam etmek zorunda kaldım. Fakat sonunda istediğimiz sonuca ulaştık.

Pasörlük pozisyonu çok fazla konsantrasyon gerektiriyor. Her smaçörün kendi stili var. En çok hangi oyuncularla oynamayı seviyorsun?
Bunu hiç düşünmemiştim ama sanırım eğer birbirinizi iyi tanıyorsanız partnerinizin kim olduğu çok da önemli değil. Şu da bir gerçek ki birbirinize alışmanız zaman alıyor.

Voleybolda örnek aldığın kişi kim?
Irina Kirillova’ya her zaman hayran oldum. İnanılmaz bir pasör ve bu oyunu yıllardır oynuyor. Uzun bir ara verdikten sonra bu sene Şampiyonlar Ligi’nde en iyi pasör ödülünü alarak geri döndü!

Shabovta ve Hasanova’nın emekliliğe ayrılmaları sahada ciddi bir problem oluşturuyor. Bu senin oyununu nasıl etkiledi?
Bu durum kesinlikle oyun kalitemizi etkiliyor fakat voleybol bir takım sporu ve elimizden geldiğince birbirimize yardım etmeye çalışıyoruz.

Şu zamana kadar ki kariyerinde yaşadığın en unutulmaz an neydi?
Birçok unutulmayacak anım var. Fakat en önemlisini sanırım daha yaşamadım.

Bakü’yü özlüyor musun?
Bakü’yü çok özlüyorum. Orası benim evim. Bütün ailem ve arkadaşlarım orada.

Ne zamana kadar voleybol oynamayı düşünüyorsun?
Yaşadığım sürece voleybol oynayacağım! Şaka bir yana eğer sağlığım izin verirse en azından 35 yaşına kadar oynamayı düşünüyorum. Ondan sonrasını göreceğiz.