CANINIZ SAĞ OLSUN !...

Sonunda olan oldu…
Beklemediğimiz, hak etmediğimiz şekilde Olimpiyat Oyunlarına veda ettik !...
Buruk ve hazin bir veda ama bir o kadar da onurlu, her türlü alkış ve övgüye layık bu süreçte kızlarımızın bizleri fevkalade temsil etmeleri, çağdaş Atatürk’ün kızları olarak, yerlerde sürünmeye yüz tutan “Türk kadını” imajını gönderdeki bayrağımız kadar asil ve vakur tepelere taşımaları onları bağrımıza basmaya yetti de arttı…

Küçük nüans farkları, asla kızlarımıza fatura edilemeyecek teknik ve idari hataları şimdilik pas geçiyor, sonraya bırakmayı uygun buluyorum… Şansızlıkların da yakamızı bırakmaması, talihsizliklerin kol gezmesi bu süreçte önemli rol oynadı…

Takımımızın zaman zaman oynadığı üst düzeyde voleybol, dünyanın en iyi takımlarının arasında yer almasının tesadüf olmadığının açık ifadesiydi…
Hele dünkü maçın ilk setinde, şu anda dünyanın tartışmasız en iyi takımı olan, büyük ihtimalle Olimpiyat Şampiyonu olacak Amerika karşısında verdiği mücadele muhteşemdi…
2 Kez set servisi atan takımımız dev rakibini resmen avucunun içinden kaçırdı, daha doğrusu uçurdu… Sonra moraller bozuldu… Yapılan değişiklikler tutmadı… Maçı Amerika’ya maalesef bıraktık…

İçimden şu anda sadece kızlarımızı kucaklamak, onlara ne kadar önemli bir iş yaptıklarını haykırmak geliyor… Şimdilik gerisi teferruat… Ancak teferruat bir gün kaçınılmaz olarak açılacak, içinden bazılarına sürpriz gelmeyecek ve muhtemelen üzecek şeyler çıkacak ?...

Kızlarımızı dönüşlerinde havaalanında coşkuyla karşılayalım… Boyunlarına çiçeklerle donattığımız kolyeleri geçirelim… Bağrımıza basalım… Ve hep birden seslenelim !...
“Canınız Sağ olsun !...”