Zor ve acılı günler geçiriyoruz…
Gün olmuyor acı haber almadan geçirdiğimiz ?...
Üzülüyoruz, kahroluyoruz, günlerimiz, gecelerimiz şehitlerimize gözyaşları dökmekle birbirini kovalıyor… Mutluluklara, sevinçlere hasret kaldık… Neredeyse gülmeyi unuttuk ?...
İşte böylesine tatsız bir dönemde yüzümüz Avrupa Şampiyonu olan genç kızlarımızla güldü…Atatürk’ün çağdaş genç kızları, tıpkı ablaları gibi göğüslerimizi kabartarak bizleri ihya ettiler…
Son zamanlarda şehitlerimizi sarmalayarak uğurladığımız dünyanın en şerefli ve değerli al bayrağımızı Avrupa’nın zirvesine tırmanarak bu kez gönderde dalgalandırdılar, İstiklal Marşımızı cümle aleme dinlettiler…
Onlarla ne kadar iftihar etsek azdır…Sıklıkla eleştirilerime mazhar olan (!) Federasyonumuz, liderleri “Tek Adam”ımızın yanında tüm birimleriyle kusursuz bir organizasyona ev sahipliği yaparken, bu kez çok düzgün bir kapanış seremonisiyle tam not aldı…Tam not alan bir de, ülkemizin tüm noktalarından gelip tribündeki mozaiği bağrına alarak devleşen muhteşem Ankara seyircimiz vardı…Genç kızlarımızı ilk maçlarından itibaren keyifle izledim… Heyecanlarına hakim oldukları ve kendilerine güvendikleri anlarda zaten “Biz en iyisiyiz !...” diye bağırıyorlardı… Hepsi de ablalarının boşalttıkları yerleri başarıyla dolduracakları ümidi vaat ediyorlar… Hiçbiri hakkında teknik yorum yapmadan alınlarından öpüyorum… Onlara her türlü olanağı ve desteği vererek görevini dört dörtlük yapan Federasyonumuzu, alt yapıya inanarak yatırım yapan değerli kulüplerimizi de yürekten tebrik ederek kutluyorum…Gelelim sona bıraktığım, bu başarının görünür ve perde arkasında kalan esas kahramanlarına…
Antrenör kardeşlerime…
Son zamanlarda, yabancı antrenör sevdası yüzünden, hak ettikleri ilgiyi görmeyen, hatta hadlerini bilmeyenler tarafından hor görülen, içleri burkulan, kalpleri kırılan çok değerli antrenör kardeşlerime…Bu kızlarımızı bulan, yetiştiren, bugünlere getiren tüm antrenörlerimizi, şampiyon takımımızın değerli antrenörü Gökhan Edman nezdinde kutluyor, hepsini teker teker sevgiyle kucaklıyorum…Federasyonumuzun ve de kulüplerimizin artık şu müzminleşmekte olan inatlarını bir kenara bırakıp bu çok değerli kardeşlerimle kader birliği yapmalarını, onlara güvenmelerini salık veriyorum…Ve başlığımdaki gibi bu büyük zafer sonrası, “ŞEHİTLERİMİZ AŞKINA” diyor, zirvede dalgalanan bayrağımızın gölgesinde, tüm şehitlerimizi saygı, sevgi ve şükranla anarak sözlerimi noktalıyorum…
Gün olmuyor acı haber almadan geçirdiğimiz ?...
Üzülüyoruz, kahroluyoruz, günlerimiz, gecelerimiz şehitlerimize gözyaşları dökmekle birbirini kovalıyor… Mutluluklara, sevinçlere hasret kaldık… Neredeyse gülmeyi unuttuk ?...
İşte böylesine tatsız bir dönemde yüzümüz Avrupa Şampiyonu olan genç kızlarımızla güldü…Atatürk’ün çağdaş genç kızları, tıpkı ablaları gibi göğüslerimizi kabartarak bizleri ihya ettiler…
Son zamanlarda şehitlerimizi sarmalayarak uğurladığımız dünyanın en şerefli ve değerli al bayrağımızı Avrupa’nın zirvesine tırmanarak bu kez gönderde dalgalandırdılar, İstiklal Marşımızı cümle aleme dinlettiler…
Onlarla ne kadar iftihar etsek azdır…Sıklıkla eleştirilerime mazhar olan (!) Federasyonumuz, liderleri “Tek Adam”ımızın yanında tüm birimleriyle kusursuz bir organizasyona ev sahipliği yaparken, bu kez çok düzgün bir kapanış seremonisiyle tam not aldı…Tam not alan bir de, ülkemizin tüm noktalarından gelip tribündeki mozaiği bağrına alarak devleşen muhteşem Ankara seyircimiz vardı…Genç kızlarımızı ilk maçlarından itibaren keyifle izledim… Heyecanlarına hakim oldukları ve kendilerine güvendikleri anlarda zaten “Biz en iyisiyiz !...” diye bağırıyorlardı… Hepsi de ablalarının boşalttıkları yerleri başarıyla dolduracakları ümidi vaat ediyorlar… Hiçbiri hakkında teknik yorum yapmadan alınlarından öpüyorum… Onlara her türlü olanağı ve desteği vererek görevini dört dörtlük yapan Federasyonumuzu, alt yapıya inanarak yatırım yapan değerli kulüplerimizi de yürekten tebrik ederek kutluyorum…Gelelim sona bıraktığım, bu başarının görünür ve perde arkasında kalan esas kahramanlarına…
Antrenör kardeşlerime…
Son zamanlarda, yabancı antrenör sevdası yüzünden, hak ettikleri ilgiyi görmeyen, hatta hadlerini bilmeyenler tarafından hor görülen, içleri burkulan, kalpleri kırılan çok değerli antrenör kardeşlerime…Bu kızlarımızı bulan, yetiştiren, bugünlere getiren tüm antrenörlerimizi, şampiyon takımımızın değerli antrenörü Gökhan Edman nezdinde kutluyor, hepsini teker teker sevgiyle kucaklıyorum…Federasyonumuzun ve de kulüplerimizin artık şu müzminleşmekte olan inatlarını bir kenara bırakıp bu çok değerli kardeşlerimle kader birliği yapmalarını, onlara güvenmelerini salık veriyorum…Ve başlığımdaki gibi bu büyük zafer sonrası, “ŞEHİTLERİMİZ AŞKINA” diyor, zirvede dalgalanan bayrağımızın gölgesinde, tüm şehitlerimizi saygı, sevgi ve şükranla anarak sözlerimi noktalıyorum…
