Selçuk Yula: 'Sporcunun Ruhu'

Fenerbahçe sahada alın teri ile kazanıyor ama ekmeği başkaları yiyor. Geçen sene futbol, şimdi voleybol. Aslında süreci biraz daha geriye alabiliriz. Taurasi ve Penny Taylor'a atılan doping iftiralarını hatırlarsınız. Hani bu sefer içimizdekilerin Avrupa'yı engellediği iftiralar.
Siz bakmayın CEV yetkililerinin"Otoritemiz sarsıldı" palavralarına. İşi kılıfına uyduruyorlar. "Başka forma giydi", "Otel değiştirdi" gibi kuralda var olan ama isterlerse küçük para cezalarıyla geçiştirecekleri olayları en büyük cezaya dönüştürmeleri insana "İşin içinde iş var" dedirtiyor.
Aslında Galatasaray'ın sanki pusuda bekler gibi ve de umutsuzca CEV'den kart talebinde bulunması da pek doğal değil. Öyle ya önünde Avrupa ve dünya şampiyonu takım dururken böyle bir mucizenin gerçekleşmesi de bana olağan gelmiyor. Hiç de şaşırmışa benzemiyorlar. Hazır gibiler. Ünal Aysal 5'te 5 demişti, 1 yaptı. Ama böyle giderse 5'i de tamamlar. Bir tarafta 5 ayda 27 şampiyonluk almış bir kulüp. Bir yanda"Voleybolda Şampiyonlar Ligi'ne gidiyoruz" diye böbürlenen bir başkan. Yorum sizin! Ama burada önemli olan sporcu duruşudur. Emin olun ki Galatasaraylı voleybolcu kızlar yıllardır 3-0 yenildikleri rakiplerinin önünde hak etmediği yere gitmeyi içlerine sindirmezler! Çünkü sporculuk ruhu bunu gerektirir.
Önce elini sıkmayıp, sonra da acımasızca tekmeler atan Zokora akabinde Emre'nin attığı golden sonra utanarak başını nasıl öne eğmişti.
İşte onun bu utancı da sporculuk ruhunun bir göstergesidir.
Gönderilme korkusu
Sürekli düşmanlık tohumları eken fırsatçı yöneticilerin aksine sporcular bu savaşı kazandıkları takdirde güzel günler bizi bekliyor demektir. Onlar da haklı ne yapsınlar? Gönderilme korkusu yaşıyorlar ama bir gün inanıyorum ki sporculuk ruhu galip gelecektir ve spor amacına uygun yapılacaktır.

Kongrenin getirdikleri
Artık bıkkınlık verdi... Yahu bir yıldır hep aynı şeyler mi konuşulur? Gündemdeyse tamam ama değişik bir şeyler söyleyen yok.
Hâlâ çoktan çürütülmesine rağmen 11 ay önceki tapelerden bahsediyorlar.
Aziz Yıldırım için de "Adaylığını koyamaz", "Koysa seçilemez", "Çok güçlü adaylar çıkacak" falan derken rekor bir oyla yeniden seçildi. Delegelerin, derneklerin ve milyonlarca Fenerbahçeli'nin büyük desteği şu ana kadar yapılan kara propagandanın Fenerbahçelileri zerre kadar etkilemediğini ortaya koymuştur. Çok değerli isimler gittiler. Gelenler de hep tanıdıklarımız. Eskileri zaten biliyoruz. Bakmayın siz konuşulanlara. Kadro çok güçlü bir kadro. Ama önemli olan icraatlardır. Bekleyelim ve görelim.

Tayfur hoca ve Zico
Sevgili Tayfur sitem ederek Beşiktaş'tan ayrıldı. "Başarılı oldu mu?" derseniz aylardır cezaevinde kalan, büyük dertler çeken bir insana not vermenin insafsızlık olduğunu düşünürüm. Ama anlattıklarına göre yöneticileri dik duruş sergiliyememiş ve de ayıp etmişler. Neyse o defter kapandı. Zico'nun adı geçiyor. Ülkemizde iki yıl çalıştı. Bir şampiyonluk, bir ikincilik, bir Süper Kupa, Şampiyonlar Ligi'nde çeyrek final ve UEFA Ligi'nde gruptan çıkma...
Karne çok başarılı. "Bunlar koşmaz, ne ligde ne de Avrupa'da bir şey yapamazlar" denilen Roberto Carlos'la, Alex'le, Deivid'le harikalar yaratan bir hoca. Beşiktaş'ın yerinde olsam fazla düşünmem.

Dinlenmek de programın parçasıdır
Abdullah Avcı da haklı. Ne diyebilirim? Hedefini koymuş. Fazla da vakit yok. Bir an önce takımını kurmak istiyor. Ama çocuklara da günah yahu.
Anormal bir sezon geçirdiler. Fizik olarak olmasa da beyin olarak çok yıprandılar. Kimyaları bozuldu. Dünya futbol tarihinde ilkler yaşandı.
Antrenman sezonu açıldı. Olmadı, tatile çıktılar. Gene açıldı. Gene olmadı. Lig ertelendi. Sonra çabuk bitirmek istediler. Haftanın her günü maç yapıldı. Kaçıncı haftadayız? Hangi maçtayız, bizler bile şaşırdık hesap yapamadık. Bir de üstüne play-off ucubesi derken hadi hoop Milli Takım kampı ve maçları. Abdullah Avcı mutlaka dinlendirici bir program uyguluyordur ama çocukların artık biraz da aileleriyle vakit geçirmeleri de bence o programın bir parçası olmalıdır. Çünkü hak ettiler.